Vichy

Serce zabiło mu gwałtownie i mimowoli wcisnął się z krzesełkiem we framugę okna.
Drzwi główne roztwarły się z hałasem i do sali wkroczyło naraz czworo osób. Nie mogli go dostrzedz, więc też już od drzwi dał się słyszeć głos, tenże sam, którym wypowiedziana była rola Papkina:
— No, Rom, a gdzie twój frajer? Jak widać, uniósł swą obecność?...
W ślad za temi słowami odezwał się chichot kobiecy.
Tymczasem jednak garson poskoczył do wchodzących.
— Ten pan? — rzekł, wzkazując na Feliksa — jest tam!...
Romiński w susach pobiegł ku framudze.
— Aaa! witam kochanego pana! — mówił, wyciągając ręce do młodego chłopca. — Witam, a raczej witamy! Przyprowadziłem bowiem kolegów, którym o panu dużo już opowiadałem...