Budownictwo mieszkaniowe

wano do Zamościa, zwiedzono następnie Białą, Siedlce i wiele innych miasteczek. Czas płynął, pieniędzy ciągle ubywało, "dyrekcya" bowiem nie płaciła mu ani czwartej części przyobiecanej pensyi, a nie płaciła dlatego, że się nie upominał. Widział, że koledzy o każdy grosz się kłócą i dopominają po kilka razy na dzień, zastępując: drogę dyrektorowi na ulicy. Chciał ich w tem naśladować, ale gdy pierwszy raz z zamiarem takiej zaczepki, zbliżył się do zwierzchnika, stchórzył i zapytał tylko: na którą godzinę naznaczona próba?...
— Na jedenastą! — brzmiała odpowiedź i na tem się wypłata skończyła.
Podobnie zaś, jak z wypłatą, działo się tu i z każdą lepszą rolą, o które staczano zażarte utarczki słowne, wiodące często nawet dość daleko. Bodaj też, czy na dworach królewskich kwestya rang i pierwszeństw