Urządzenia gastronomiczne

ko przez rok jeden "bawił się" w bohatera. Grywane zaś następnie role komiczne przeszły mu już w krew, zaznaczyły się w jego ruchach, jak zaznaczyły się w pamięci widzów, przyznających mu w tym kierunku wybitne zdolności. On i śmiech — to było coś nierozłącznego; dlatego to i po za teatrem nikt nie traktował go seryo, a on sam czuł także, że czy śmieje się, czy gniewa, jest już tylko komicznym.
Pozostawał więc z musu przy swoich konceptach i figlach, a gdy się czasem w wesołem gronie zgadano o jego przeszłości, odpowiadał wówczas żargonem zakulisowym:
— Wierzcie mi, żem już mamce przy piersi robił różne "kawały".
Mówił "mamce", ale wiedział dobrze, że karmiła go sama matka, poczciwa krawcowa. Żal mu było konceptu, który tu oto, wprost, może wydawać się nie bardzo smacznym lub nawet zgoła niezabawnym, ale we