Oryginalne świeczniki

Już dzień zaczyna świtać; słyszę łoskot w domu, zbliża się chwila odiazdu, muszę uledz przeznaczeniu, muszę oddalić się.
O móy bracie! ty którego rysy i cnoty przedstawiały mi co chwila żywy obraz nayukochańszego oyca, ty nie zapomnisz o mnie, uyrzę cię kiedyś wpośród gór w których szukam uchrony; przybędziesz do nay pierwszey swoiey przyiaciołki i wrócisz iey piękne dni młodości. Lecz gdy oddalam się z rodzinney ziemi, nim ią opuszczę na zawsze nie uyrzęż raz ieszcze grobu moiego oyca, niepowiemże mu ostatniego pożegnania? Czyż dla tego że popioły iego spoczywaią w Woldemarze, niebędę mogła raz ieszcze zrosić ich moiem; łzami? Ciotka moia, wprawdzie, zabroniła mi wstępu do swoiego domu, i zapewne ohydnie wygnaćby mnie z niego kazała, gdyby się e moiey dowiedziała bytności; lecz miłość dziecinna wywyższa moią duszę ponad tę obawę, i śmiem myśleć że brat nie zgani moiey odwagi