Wycieczki do szwecji

paczy. Siedząc na kamieniu przy bramie zamkowey, głowę maiąc osłoniony starym kapturem z czarnego atłasu, patrzałam iak wsadzał owe kobiety do poiazdu... Jednak porzucił ie i zbliżył się do mnie, a biorąc mnie pewno za żebraczka, ofiarował mi kilka sztuk drobnych pieniędzy: drżałam cała tak mocno, iż to spostrzegł. "Dobra kobieto — rzekł z tym nieporównanym wyrazem dobroci tak dobrze mi znanym, — weź to, i uczyń sobie większe wygody." I zamiast drobnych pieniędzy podał mi cztery sztuki złota. Gęsta pomroka wzrok móy kryla; zimny pot oblewał całe ciało; myśleć nawet siły nie miałam: "Erneście — zawołała Baronowa — co tam tak długo robisz? czekamy na ciebie." Położył pieniądze na moich kolanach. Czułam.... czułam dotknięcie iego ręki; chciałam ią uchwycić, otwierałam usta ażeby wyrzec. "Czy poznaiesz mnie?" lecz nieme osłupienie krępowało całą moią istotę. Oddalił się; raz ieszcze obrócił się i spoyrzał na mnie: mgła ieszcze kryła moie oczy, nierozpo-