Efect

matka moia chciała zawiązać rozmowę, czyniąc nam rozmaite zapytania; odpowiadałyśmy pół słowem i rozmowa natychmiast upadała. Już dobrze pół godziny upłynęło, i znudzona nadaremnem usiłowaniem, także milczeć zaczęła, gdy nagle rozległ się turkot poiazdu wjeżdżającego na dziedziniec: serce moie bić zaczęło gwałtownie; spoyrzałam na moią ciotkę; zbladła, usta iey zadrżały: "Otóż ona! otóż wraca do moiego domu, — zawołała wznosząc w niebo oczy pełne gniewu i nienawiści" Co do mnie, pomyśliwszy że Amelia o kilka iest tylko kroków, utrzymać się dłużey nie mogłam; i wybiegając z pokoiu, pomimo zatrzymać chcącey mię matki, wkrótce stanęłam na dole wschodów, gdzie zastałam Amelię wspartą na ramieniu Ernesta. Uyrzawszy mnie, wyciągnęła ręce, wołaiąc: "Bianko! — O siostro moia! — odpowiedziałam przyciskając ią do serca. — Siostra twoia Bianko? ach! iakże to imie mi iest drogie! Będzie więc Albert szczęśliwy!" Mówiąc to puściła rękę Ernesta, wsparła się na mnie,