Anafielas. Pieśń 1, Witolorauda : pieśni z podań Litwy - strona 31
Tu nawet mogą napaść mnie ukrytą.
O! nie ja ciebie, ty mnie ratuj, siostro!
Mego kochanka zabił ojca poseł.
I za mną gonią; a choć nie zabiją,
Dziecię mi wydrą, rzucą gdzie w przepaści,
Na dziką wyspę, między dzikie źwierzę,
A mnie za karÄ™ na morza wygnajÄ…,
Wkują do łodzi bez wiosła i steru,
Na całą wieczność płakać, i łzy moje
Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Rolety antywłamaniowe warszawa - licza się najlepsi.
www.vertihor.pl
/>Mięszać z białego morza słoną wodą.O! nie ja ciebie, ty mnie ratuj, siostro!
Mego kochanka zabił ojca poseł.
I za mną gonią; a choć nie zabiją,
Dziecię mi wydrą, rzucą gdzie w przepaści,
Na dziką wyspę, między dzikie źwierzę,
A mnie za karÄ™ na morza wygnajÄ…,
Wkują do łodzi bez wiosła i steru,
Na całą wieczność płakać, i łzy moje
Darmowa reklama:
Rolety antywłamaniowe warszawaPodzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Rolety antywłamaniowe warszawa - licza się najlepsi.
www.vertihor.pl
Ja ciebie błagam, ratuj mnie, Nijoło!
W serce Poklusa wszystką miłość wleję;
Co mam, ci oddam: młodość nieśmiertelną,
Roskosz, nadzieje, co chcesz, czego pragniesz;
Ja twoje włosy zsiwiałe odżywię,
Serce rozgrzejÄ™, lica zarumieniÄ™,
Ciało odżywię i młodość przywrócę,
Lecz ocal dzieciÄ™! ocal dzieciÄ™ moje!
Błagam cię, siostro! — To mówiąc, upadła,
WzywajÄ…c Lajmy, rodzÄ…cych Bogini,
I tak, jak prosta niewiasta, jęczała.
Ale nie boleść jęki jej wyrwała:
Ona już syna trzymając na ręku,
Å?zami tak jego oblewaÅ‚a przyszÅ‚ość,
Nad ojca losem i nad nim jęczała.
— Siostro! weź — rzekła — weźmij mego syna.
Niech go gdzie prosta kobieta wychowa;
Tag: Rolety antywłamaniowe warszawa