Informacje ze świata

Do której dotąd nie śmiała zaglądać,
Żeby jej swoich nie odkryć boleści.
Wiec w prawo ku niej prędko się zawróci,
I bieży bez tchu po nad Rosi brzegi,
Gdzie gród Kruminy i zamek na górze.
Wszystko tam razem z słońcem spać się kładło,
Wszystko spokojnym snem już spoczywało,
A Brekszta (1) lała słodkie sny na głowy.
Które po ciężkiej pracy koło roli, ,
Nim w niebie Aussra, xiężyca kochanka,
Uśmiechem dniowi otworzyła wrota,
Krótkiej roskoszy w spoczynku szukały.
'Wokoło zamku, wiatrami drażnione,
Zboża na łanach także spać się zdały,
I jakby do snu lekko kołysały.
Wirszajtos domu i chlewów pilnował;
A Usparinia, siedząc nad granicą,
Zbłąkane stada bydląt odpędzała
Od plennych łanów i kwiecistych grządek.
Weszła Nijoła na ojczyste progi.
Serce wspomnieniem młodości jej biło,
A w oczach łzami zroszonych się ćmiło:
Bo przypomniała te młodości lala,
Klórveh i w niebie zapomnieć nie można;
Chwile złocone, które Bogi ludziom
Kładną na brzegu czary przeznaczenia,

-------------------------------
(1) Bogini snów.