Anafielas. Pieśń 3 i ostatnia, [Witoldowe boje] : pieśni z podań Litwy - strona 26
— Patrzaj, Kiejstucie! syn ci się narodził!
Ty syna chciałeś, masz mieczu dziedzica,
Co, jak ty, będzie w krwi krzyżackiej brodził,
Co, jak ty, będzie bicz i nawałnica
Na wrogów Litwy! Weźmij go na ręce
I pobłogosław w imię Bogów Litwy.
A Kiejstut syna podniósł, i dziecięce
Rysy rozpatrzył. Czy rękę do bitwy,
Oczy wojaka, ma, siły żołnierza?
Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Wrocław kultura - licza się najlepsi.
www.infotuba.pl
/>Patrzy i patrzy, czoło mu jaśnieje.Ty syna chciałeś, masz mieczu dziedzica,
Co, jak ty, będzie w krwi krzyżackiej brodził,
Co, jak ty, będzie bicz i nawałnica
Na wrogów Litwy! Weźmij go na ręce
I pobłogosław w imię Bogów Litwy.
A Kiejstut syna podniósł, i dziecięce
Rysy rozpatrzył. Czy rękę do bitwy,
Oczy wojaka, ma, siły żołnierza?
Darmowa reklama:
Wrocław kulturaPodzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Wrocław kultura - licza się najlepsi.
www.infotuba.pl
Dziecię nie płacze na widok rycerza,
Rączki podaje, do niego się śmieje,
Już nie ku matce, ku ojcu swojemu
Nawpół weselem, wpół się smutkiem kraje
Biruty serce — synu jej małemu
Lepiej żołnierski uścisk zasmakował
Niżli matczyny; syn już od jej łona..
Wyrwał się, bojów zapachu skosztował;
Znów będzie samą, znów osamotniona!
Zdjął szłyk i usiadł Kiejstut, i kołysze
W niedźwiedziej burce na kolanach syna, i
A matka patrzy, niespokojna dysze,
Oczyma wodzi, serce jej się ścina,
Jak Trockie, w mrozy zimowe, jezioro.
Å?zów nie uronisz, Widmuntowa córo,
Ale cię boleść, jak mróz kwiaty, zwarzy,
Dziki swój pazur zostawi w twej twarzy.
Tag: Wrocław kultura