Odkurzacze przemysłowe

Powiedz, kukułko, zwiastunko dobrego,
Czemu mi Pana nie widać mojego??

Czemu lodź jego jeziora nie porze ?
Nie słychać rogu, którym żonę wita?
Tyle już razy zagasały zorze,
A wzrok Biruty, próżno się on pyta:
I ranki wschodzą., i noce zapadną,
Dokoła z wieścią nie spotkać się żadną.

Czego tak długo bawi sio na Żmudzi ?
Wszak pobiegł tylko na Krzyżackie włości
Na siwym koniu, z małą garścią ludzi,
Z żagwią i mieczem do Krzyżaków w gości;
Wszak nasze wojny, jak burzy nachody,
Nazajutrz po nich, jednym śladem, szkody.

I czas powrócić, dość Komturów gonić.
Dwadzieścia ranków, jak już niema wieści.
Biruta ciche łzy poczęła ronić,
A sercem przestrach owładnął niewieści.
Czy Kiejstut o swej zapomniał rodzinie,
I gdzieś z obcemi czas mu milej płynie ?

Ona wygląda sama; przy jej boku
Niema Danuty — Danuta daleko!
Xiążę Mazowsza uwiozł ją od roku;
Pod obcym dachem, pod cudzą opieką;
Młode się dziewczę w Laszy kraj dostało,
A matce po niej łzy puścizną całą.