Logistyka i spedycja

stawienia nieokrzesanej i wykwintnej mowy, z których pierwsza powiada: Lentulus scripsit, quod meac litterae maximum apud te pondus habebunt, podczas gdy Cyceroński lepidus sermo w obec tej średniowiecznej konstrukcyi wysławia się poprawnie: Lentulus scribit. mens litteras maxcimum apud Ie pondus habituras. Cała książeczka składa się z długiej seryi krótkich regułek dotyczących składni i szeregu odnośnych przykładów. W końcu znajdujemy udatną ode napisaną w mierze safickiej: de Polonia et eius metropoli fCracovia, w której Krakowowi od wesołego humanisty nietylko za to dostają się pochwały, że

Hic sibi pulchrum Jove nata sedem
Tallas elegii

ale i za to, że

Educat pulchras Venus hic puellas
In Jovis summi thalamos ituras
Poma quae solae teneant Atlantis
Aurea dignae.

Innym humanistą, wykładającym w końcu piętnastego wieku na uniwersytecie krakowskim jest także Niemiec z rodu Jan Sommerfeld, bardziej znany pod nazwą Joannes Aesticampianus. 1487 czyta on już Donata ( 1 ) . Cycerona, w następnych latach uczy ciągle, w r. 1493 wykłada o listach Seneki, od roku 149.5 ogłasza w duchu panującej reakcyi same kursa filozoficzno-scholastyczne i dopiero w r. 1500 wraca do Donata, aby w następnym ustąpić z widowni uniwersyteckiej. Poprawę łaciny mając także na oku, wydaje on w r. 1500 po raz pierwszy swój modus epistolandi. Jest to zbiór wzorów, według których należy w różnych okolicznościach redagować listy Całe to dziełko, co charakterystycznem dla ducha tego humanisty, przepełnione pochwałami Kallimacha, zmarłego w r. 1490. Zaraz w jednym z pierwszych listów sławiony Kallimach "orator atque philosophus magisterque" przed Janem księciem Miśnieńskim. Sommerfeld pisze

-------------------
1) Wszelkie wiadomości co do wykładów uniwersyteckich zaczerpnięte z Ms. Bibl. Jag. N. 249, t. z. Liber Diligentiarum,