Agencja reklamowa lublin

Te zapatrywania się na świat klasyczny jako na niwę dostarczającą elegancyi stylowych, cechujące wioski humanizm lub raczej Cyceronianizm 15go wieku tutaj ciągle panują. Nos esse Ciceronianos oportet pisał w r. 1518 Rudolf Agrykola w Krakowie a to było hasłem całego ruchu. Wydał też on tę kraśną i świetną poezyję łacińską, najpiękniejszy kwiat wczesnego naszego humanizmu (1) . Z drugiej jednak strony mamy świadectwo mniej korzystne i pochlebne. Mikołaj Rej, który we wspomnianym roku 1518 wpisał się w poczet uczniów uniwersytetu, nie wielkiego do klasycznego świata nabrał zamiłowania, ani nic wyniósł gruntownych ztąd studyjów. Jeszcze w Zwierciedle przebija u niego żal do "twardych a wichrowatych" nauk, jak gramatyka, któremi trapiono młodego szlachcica. "Bo co mu po tym, jako Circes ludziom głowę odmieniała, albo co Helenka broiła ". Ostrzega dalej swego klienta przed lekturami autorów; "bo mało tobie po Owidyuszu, po Horacyuszu, bo na cię trudny". — Prawda, że Rej tylko jeden rok w uniwersytecie pozostał dla tego, że ojcu jego, jak Trzycieski napomyka niebawem się zdało "iż już był nauczony człowiek" i prawda, że prócz tego w ciągu tego roku zbyt dobrze nasz Mikołaj zapewne zrozumiał, "co jest dobre towarzystwo". Jeżeli więc później "języka łacińskiego barzo mało albo nic nie umiał", to nie należy tego wyłącznie na barki jego nauczycieli składać.
To jednak pewna, że dopiero koło r. 1540 występują w uniwersytecie ludzie może mniej świetni od wczesnych humanistów, lecz poważniejszego naukowego zakroju, przeświadczeni, że wychowanie klasyczne nie tylko ma uczyć

------------------
1) Podobne położenie znajdujemy w początku 16 wieku w sąsiednich Niemczech. Krause — Eob. Hessus I, 24 mówi: Alle Jünger der reineren Wissenschaft waren auch zugleich Poeten. Man glaubte eben nicht nur in der Prosa, sondern auch in der Poesie sein gründliches Studium der Alten nicht besser an den Tag legen zu können, als durch möglichst täuschende Nachahmung der antiken Schriftwerke. Das Versemachen wurde allgemein. — Średniowieczni uczeni mówili w obec tego: poëtas corrumpere scholas omnes.