Akcesoria do szaf wnękowych

na naukach w Italii czterech, pięciu, czasami i więcej, niekiedy także mniej licznych. To było przedmiotem podziwu wielkiego dla Włochów, że jeden biskup tylu ludziom środków dostarczał. Bo z żadnej części ziemi więcej tam nie przyjeżdżało z poręki jednego biskupa lub księcia, jak z dworu Piotra, krakowskiego biskupa. Ztąd też roiło się w nim szczególnie od ludzi uczonych. Ale i w Krakowie na wielu łożył, a między nimi trzy klasy rozróżniał. Chłopców mniej zamożnych rodziców kazał uczyć w szkole na zamku krakowskim. Synów zaś pańskich wraz z synami swego brata na swoim dworze biskupim trzymał i najbardziej o to się troszczył, aby staranne wychowanie odebrali i aby ich świeże umysły przez nauczycieli o ile można najwyborniejszych do szlachetności i cnoty zaprawianemi były. — Ostrorogi, Czarnkowscy, Tarnowscy, Kościeleccy, Opalińscy i inni odebrali pod jego okiem tego rodzaju wychowanie.
Jeżeli w początku wieku przeważa u nas humanizm niemiecki, jeżeli mianowicie dom Bonerów był dla niego przystanią i ogniskiem, to od przyjścia Bony w r. 1518 humanizm południowy równoległem obok niego płynie korytem, a Tomicki jest jednym z najdzielniejszych pośredników między północą a południem.
Tomicki wbrew opozycyi starego uniwersytetu popierał mianowicie językowe studya, znajomość greczyzny i hebrajszczyzny, które dając klucz do pisma śt. poza Wulgatą średniowiecznym żywiołom w świetle niebezpiecznem herezyi się przedstawiały. Żywił, jak Hozyusz w swej biografii mówi, nauczycieli hebrajskiego, greckiego, łacińskiego języka. To samo świadectwo po kilkakroć mu wystawia jeden z pierwszych krzewicieli greczyzny w Polsce, Jerzy z Lignicy Libanus, czy to we wstępie do wydania pieśni Sybilli, czy mianowicie w swej Paraclesis (1) nawoływającej do studyów

--------------------------
(1) Paraclesis id est adhortatio ad gr. literarum studiosos M. Georgii Libani. Por, moją rozprawę: Z dziejów odrodzenia. Krak. 1884.