Opony zimowe michelin

wreszcie w Dworzaninie (Tur. str. 131) wystawia mu świadectwo, że był "i bardzo uczony i na odpowiedż dziwnie skory" Hiszpan z całą żywością swego temperamentu w tem występuje. Piotr Royzius, z którym się później nieraz spotkamy, przeżył o wiele swego pierwotnego patrona i odegrał dość ważną w spółeczeństwie naszem rolę.
Następuje po Gamracie wielki, szlachetny, owiany pogodą Samuel Maciejowski (1515 — 1550). Sokrates drugi, jak Górnicki twierdzi "miał zawżdy około siebie zacne, uczone i dzielne ludzie; na co koszta ani starania nie litował, garnąc takie ku sobie i wielkiemi jurgiclty używając. " Słowa te dobitnie stwierdza historya. Maciejowski mianowicie sprowadził do Polski Franciszka Stankara z Werony, który w r. 1546 z Wiednia dla herezyi wygnany przez biskupa krakowskiego może z nieświadomości na profesora języka hebrajskiego przyjętym został, aż się jego kacerskie nauki nie wykryły. Obok niego pojawia się również za staraniem Maciejowskiego Piotr Illicinus na uniwersytecie krakowskim. Jest to Wioch, pochodzący z Elzi (1 ). W r. 1549 wydaje on w Krakowie u Unglera dziełko pod tytułem "de homine et disciplinis ", w którem zaznacza, że niedawno tam przybył i dodaje na pochwałę Maciejowskiego: "jest tu biskup i uczony i żądny wszelkiej wiedzy"; opiekun i dobroczyńca nauki "nie zadawalniając się bardzo uczonymi i rozumnymi ludźmi po waszych szkołach, prócz tego endzoziemców dla waszego wychowania przełożonymi czyni"; Illicyn siebie samego miał tu oczywiście na myśli. Działalność jego i Stankara była jednak bardzo krótką. Nazwisko Illicyna tylko raz w liber diligentiarum się pojawia, a mianowicie w zimie r. 1549 z zapowiedzią wykładu o Cycerońskiem dziele de Oratore (2 ). W sierpniu r. 1550 pisze już Maciejowski do

--------------------------------
(1) Janociana I, 144.
(2) Z tego też roku 1549 ( czerwiec ) datowany jest jedyny
list Zebrzydowskiego do Illicyna w zbiorze Wisłockiego
Nr. 442.