Nieruchomości Kraków

bardziej przypadać do smaku, skoro ich raz swemi woniami przynęcił." Zebrzydowski znajdował się naonczas w Paryżu z owym poetą angielskim Leonardem Coxe, którego w roku 1518 poznaliśmy wśród uczniów krakowskiego uniwersytetu. Coxus był, jak się Erazm wyraża, jego adolescentiae formator i towarzyszył mu jako mentor w podróżach. Obeowanie z tym humanistą, wydawcą niektórych utworów Cycerona i Horacyusza, a tłumaczem Erazma, musiało w Zebrzydowskim utrzymywać i podsycać miłość do starożytności, a zarazem do dawnego mistrza. Wrócił on też niebawem do niego z zachodu, bo w roku 1528 znajdujemy młodego Polaka znowu w Bazylei. Erazm pisząc natenczas do Decyusza wspomina go wyraźnie, mówiąc, że wspólnem z nim w domu pożyciem osładza sobie choroby i pracę (1). Wtedy już używał młody Zebrzydowski takiej sławy jako miłośnik nauki, że Jan Sickard, profesor retoryki w Bazylei, poświęcił mu najpierwsze wydanie gramatyka Consentiusa (2). W późniejszych latach już jako biskup często on wracał myślą i mową do tych młodzieńczych wrażeń i znajomości. Nidecki w swych adnotacyach do fragmentów Cycerona III, 7 mówi, że Erazm z nieznanych pochodził rodziców i nigdy ich nie wspominał "jak to kiedyś od jego ucznia Andrzeja Zebrzydowskiego często słyszałem." Tytuł "Erasmi discipulus et auditor" towarzyszył mu aż do grobu i błyszczy do dziś dnia na pięknym Wawelskim sarkofagu.
O obyczajach Zebrzydowskiego i usposobieniu najczarniejsze opowieści były ciągle w obiegu. Z zarzutów przeciw jego osobie wymierzonych najbardziej obarczające szczegóły znajdujemy właśnie we wspomnianej dopiero instrukcyi, którą kanonicy kapituły krakowskiej Piotr Myszkowski, Stanisław Górski i Doktor Marcin Kromer zredagowali. "Wieść niesie" powiada ona między innemi, że biskup krakowski postów

-------------------------
(1) Erasmi epist. 20, 86. (2) Por. Jocher I, str. 203.