Reklama wizualna

X.
Kiedy później Lord Morpeth utworzył z Lordom Ebrington nową epokę dla Irlandyi, dzieje łagodnych, braterskich rządów, nieraz pewnie z radością wspominać i powoływać się musiał na to sprzymierzenie i spólnictwo uczuć, które oba dla Polski objawili w ciągu tej rozprawy w dniu 28 czerwca. Nie mimochodem czynie tę wzmiankę o Irlandyi. Może zbytecznej w tym względzie pozwalam sobie wolności, ale obraz tych dwóch ludzi, przysięgających sobie nawzajem przy ołtarzu Polski na dobre dziełu względem cierpiącej jej rówienniczki, tak jest ponętnym, tak zgodnym z przygodami serca ludzkiego, iż myśl moja nadaje mu barwę rzeczywistości. Ile razy Anglia podniosła głos za Polską, Rossya przypominała jej Irlandrą. Kole cię, mówiła, źdźbło w oku przeciwnika, a w swojem belki nie widzisz; wszakże i ty masz twoją Polskę, spojrzyj na Erin. Nadto, niepokoje w Irlandyi zawsze będą pożądanemi dla tych, którzy boją się aby Anglia całej swej siły na zewnątrz nie obróciła. Ztąd to tylu szpiegów moskiewskich pod bokiem O'Connella. Nieraz sam on na to publicznie się skarżył, a na publicznem zebraniu polskiem w 1837 roku chlubił się jak jednego z nich zręcznie odmaskował. Nie poślednie więc miejsce na kartach czarnej księgi u cara zajmować muszą imiona tych, którzy pierwszy braterski sojusz między dwoma temi wyspami skojarzyli. Lord Morpeth napomknąwszy o swój podróży do Rossyi, o doznanej gościnności w tym kraju, o pochlebnem wyobrażeniu, jakie powziął o cesarzu, o jego podwładnych, o wielkiej missyi tego olbrzyma ciążącego na dwóch częściach światu, a przeto o silniejszem uprzedzeniu za Rossyą niż przeciw niej, tak zgrabnym zwrotem dalej rzecz prowadził. "Lecz jeżeli w istocie grabież i zemsta przedsięwzięły środki do zniszczenia na ziemi polskiej, narodu, imienia, języka, zgoła wszystkiego oprócz jej niepożytej chwały, kraju Sobieskich, Kościuszków, który pierwszy żelazną piersią roztrącił nawałnicę muzułmańskich zapędów i zbawił wolność i wiarę chrześciańskiej Europy,