Dimplex

czas także rozwiiał, lub utwierdzał serc niektórych skłonności; a pani Laura tylokrotnie powtarzała: qu'il n'y a nul amuscinent lorsqu'ii n'y a point d'interet dans la societe. Ze Zdzisław namiętnie był rozkochany w Anieli, nim lato minęło; a Pan Miętowski niepowątpiewał wcale o szczęściu podobania iey się; ona zaś iuż tylko o tem myślała iakby oyca swego nakłonić do zezwolenia, na iey z panem Referendarzem zaślubienie. Zdzisław aż nadto znał, że nie był kochany; ale któryż iest kochanek tak nieszczęśliwy żeby mu iakaś iskierka nie pozostała nadziei; wolał więc być z Anielą, patrzeć się na nią, zbierać te kwiaty, które ona w młodocianey wesołości po trawniku rozsiewała, słyszeć wyrazy maluiące iey piękną duszę; słowem: Karmić się tem znikomem łudzeniem, które cały urok kochania stanowi, ani-