Pkp Wrocław

pierwszy raz śmiało wziął rękę Anieli i czule ią do ust przycisnął. — Odtąd więc Zdzisławie, szepnął mu do ucha pan Miętowski z wyrazem taiemnego szyderstwa, odtąd dopiero podobała ci się może Aniela. — Ta cała urywkowa rozmowa została taiemnicą dla reszty towarzystwa. Gotowano się do powrotu do miasta: pani Laura sentymentalnie Kazimierza wychwalając, Rodzice Anieli ciesząc się, że w podobnym przypadku iak rodzina Normutta nie przyidzie im się nigdy znaydować, reszta zaś zgromadzenia różne nad iego smutnym losem czyniąc uwagi. Kilka słów ieszcze Zdzisław przemówił do Anieli: kilka wyrazów iey duszy szlachetnie myślącey, serce iego skwapliwie poięło. I tak w iedney ulotney chwili, iedna okoliczność przypadkowa, zbliżyła dwa serca tak godne siebie. Moment to był świetny dla na-