Wywiady

żne uraz rozmaitych pomszczenie. Oręż polski zabłyszczał nareszcie, w oswobodzonego żołnierza dłoni. Dzwon uderzył, nie iak u mściwego Włocha, lub krwi nienasyconego Francuza, na danie znaku wytępienia mordów i pożogi, ale raczey na ogłoszenie wspaniałego narodu przebaczenia. Szybko znikły z ulic naszych ślady krwawey walki, bo kilka tylko ofiar padło słuszney sprawie poświęconych. Wypuszczeni z pośród nas ciemiężyciele nasi, unieśli mimowolnie z sobą uwielbienie tego szlachetnego czynu, a dzieło tak wielkie, tak stanowcze, którego prawic żadna kropla krwi niewinney nic splamiła, na wzór i pamięć przyszłości, wiekopomną kartę w historyi zaięło.
Aniela na pierwszy odgłos rewolucyi, z niewymownem pomieszaniem wpadła do męża swego pokoiu. Raymun-