Schody drewniane

stwem. Są także dwie panny, na które tatuś woła: «Kuzyneczki», ale takie jakieś dziwne i choć niby grzeczne, ale ja uciekam, żeby od nich być zdaleka.
Mama bardzo zmęczona i drogą i Jerzykiem, który widocznie za nianią tęskni. Tyle tylko mamusia ma spokoju, kiedy śpi.
Bolków prześliczny! Są dwa ogromne stawy i las i ogród owocowy i warzywny. Las jest najpiękniejszy; zaraz za ogrodem się zaczyna i modrzewie są. Tatuś mówi, że to rzadkość.
W ogrodzie jest huśtawka, ale gdym się chciała pohuśtać, starsza panna Dzierzkowska, panna Celina, powiedziała, że to nie dla takich malców zabawka, bo mogę spaść i kości połamać.
Nie lubię panny Celiny, a co do huśtawki to przecież nie jestem ani taka gapa, ani taka mała, żebym miała zaraz spadać.
Roma upędza się za kurczętami, za kaczkami i jest bardzo zadowolona i grzeczna. Słyszałam jednak, jak pani Dzierzkowska mówiła do służącej Antoniowej, że od małych dzieci odwykła i bardzo ją hałas razi.
Panna Zofia obiecała zabrać mnie dziś do obory, jak będą wieczorem krowy doić. Podobno są dwie małe jałoszki, co się niedawno urodziły.
Panna Zofia, choć nie taka ładna jak panna Celina, ale chyba lepsza.