Tworzenie stron www katowice

Boże, Boże, jak też cudnie jest na świecie! Co to Warszawa! Czy to można porównać!
A już najpiękniejszy ze wszystkiego jest las.
Poszliśmy najprzód taką szeroką, białą drogą, z jednej i z drugiej strony stały ogromne drzewa i nad nami było widać niebo bardzo szafirowe. Potem dopiero skręciliśmy w gęstwinę malutką ścieżynką, co się wiła jak biały sznureczek na zielonej podkładce. I tu już nieba nie było widać, tylko duże sklepienie z liści.
Taka była cisza, że nawet gałązka się żadna nie poruszyła i drzewa zupełnie jakby już spały.
Byłam okropnie zła na pannę Celinę, bo się ciągle śmiała i rozmawiała z tatusiem.
A ja tobym tak stała w tym lesie, w tej ciszy i nawetbym o niczem nie myślała, tak mi było dobrze.
Takich paproci, dzwonków liliowych, tom jeszcze nigdzie nie widziała. Cudne! Żal mi było rwać, doprawdy! Teraz już wcale nie zazdroszczę Jadzi, która do Ciechocinka ze swoją Franiem pojechała. Ona pewno tego nie widzi,
co ja.
Tatuś spierał się z panną Celiną; że gam poprowadzi i nie zabłądzi. Więc szliśmy coraz dalej i dalej, aż doszliśmy do rzeki, która las Bolkowski od lasu Jezierskiego oddziela. Dopiero panna Celina w śmiech!
— A co, jak pan trafił! Ślicznie pan prowa-