Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 1
"   ANIOÅ? ZIEMI. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 2
"   ANIOÅ? ZIEMI.     Srebrny Å›piew Przez T.L.   Biada ludom, co wÅ‚asne mordujÄ… Proroki! A. M.   Lipsk. PaweÅ‚ Rhode. 1866. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 3
"   NiewiaÅ›cie z ciaÅ‚a a mężowi z ducha   Ofiaruje Autor. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 4
" DO P..... Z... i S... D. Długo czekałem, siedząc pod ruinami, na przychodnia, któryby z rozłamanych kolumn, z liści koryntskich i byzantyjskich malowideł odgadywał wraz ze mną kształty upadłego kościoła, któryby z zbutwiałych pargaminów czytał wielkie myty, niby objawienia..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 5
" Nie miałem z kim podzielić żalu. i samotny umierałem; wtedy potrzeba mi było dłoni przyjaznej, dziś mi już każdy jak lilja u trumny. Znane ci zapewne, choćby z wieści, sny letargiczne, po których wracamy między tłumy wesołych, ukazujących nas z daleka, jako gości z krainy..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 6
" Bez łaski Bożej słowo moję pozostanie słowem, a tobie potrzeba życia najprzód, a życie rozjaśni słowo. Przez wieki widziałem przechodzącego Baranka miłości; szedł on z pokorą prawdy i wszędy go zamordowano, — objawiał się w tysiącach i zabity był, — objawił się w..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 7
" głosów jeden jest (Przebacz mi Boże, jeźlim nie dorósł im) i mój glos. Czasy żniwa przyszły, anioł srebrny owiany obłokiem, zapuszcza sierp swój, prawda dojrzewa na obliczu ziemi. W poświęceniu się jednego człowieka leży siła stu tysięcy mieczów żelaznych, w poświęceniu..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 8
" pod uderzenie topora, a odpoczniemy promieniejÄ…cy w dwóch Å›wiatach. Biada ludom prawdÄ™ mordujÄ…cym; cześć i zwyciÄ™ztwo zamordowanym! Oto pieśń moja, której na Å›wiadectwo dzieje ludzkie i Boga przyzwaÅ‚em! Petersburg.   * * * "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 9
"   SÅ?OWO WIARY. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 10
" PROLOG Czy można wierzyć w zatracenie ludu ? Czy można przeczyć od Niebiosów cudu? Czy można rzucić wieków arcydzieło? Czy może nie być, co raz ducha wzięło? Nie — odpowiada glos duszy tajemny, I głos ten z serca spędza smutek ciemny — W co mądrość Boga swego ducha..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 11
" Cierpisz, boś święta! miałażbyś być inna? Krew dajesz, cuda czyni krew niewinna. Jordan krwi naszej co tę ziemię broczy, Obmyje grzechy i otworzy oczy. Kto przeczy temu, modli się nieszczerze, Ani ma wiarę, chociaż mówi: wierzę. — I próżno wzywa o Królestwo Boga, Gdy żyjąc..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 12
" Wszystko do życia z boleÅ›ci powstaje, I nasza boleść ludziom wolność daje. — O! Polsko Å›wiÄ™ta, mÄ™czenników ziemio Czy Å‚zy twych dzieci nowe Å‚zy rozplemiÄ…? — o nie, bo z ziemskich nic wyszÅ‚y padołów, Å?zy one perÅ‚y przeczyste Aniołów, Dla nich otwarta indziej siejby..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 13
" Ale najsmutniej, gdy dusze w zapale Spadają, w wątłe mieniąc się postaci. Bo nie zwyciężył wróg pomarłych dzielnie, Oni wśród innych żyją nieśmiertelnie, Bo że w podziemia zamknie wolnych ludzi, Ognia swobody w piersiach nie ostudzi. Lecz gdzie w bojaźni więdnie dusza blada,..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 14
" Bracia! ja dla was przynoszę to słowo — Strapieni, dla was jam tę pieśń zanucił, Bom jak Jeremiasz Jeruzalem nową W ruinie widział i z ruin się smucił. Widziałem w ogniach pałaców ostatki, Płomień roznosił wygnańców bogactwa, Widziałem w gruzach blady cień żebractwa, I z..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 15
" O nie zginęła, ona walczy z wrogiem, Ona wybranych Ojczyzna przed Bogiem. Tylko zmieniła miecz przeciw pogaństwu, Nowemu drogę dając Chrześciaństwu. Dziś walczy duchem, jej duch wolny płynie, Kto duchem walczy, bracia — ten nie zginie. Owiana szatą tęczowych obłoków, Ona..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 16
" Co jak ArchanioÅ‚ stoi nad mÄ… gÅ‚owÄ…, I każe Å›piewać Jeruzalem nowÄ…, Każe mi Å›piewać PolskÄ™ zmartwychwstaÅ‚Ä…, WstajÄ…cÄ… z morza krwi wylanej — biaÅ‚Ä….   * * * StaÅ„ siÄ™ co prÄ™dzej, staÅ„ siÄ™ pieÅ›ni zÅ‚ota, ZaÅ›wieć nad PolskÄ… o sÅ‚oÅ„ce żywota! A ty mój bracie, co..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 17
"   PIEŚŃ I. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 18
" HELLADA.   Widzisz morze Egejskie, morze do dziÅ› dnia jednakie, A nad jego falami z skaÅ‚y wierzchoÅ‚ka sterczÄ…cej DźwiÄ™ki lutni wciąż pÅ‚ynÄ…, widzisz tÄ™ biaÅ‚Ä… niewiastÄ™? RÄ™kÄ… struny potrÄ…ca, wzrokiem na morze spoglÄ…da — MiÅ‚ość wiedzie jÄ… w przepaść, bo..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 19
" A księżyc świeci posępno i szare mgłą się obłoki I pusto, tylko z daleka widać świątynię Neptuna — I głucho, tylko o brzegi wały trącają szumiące. Żaden okręt żeglarski białemi płótny nie wieje I nikt żałosnej elegji na jej pogrzebie nie śpiewa. A dusza greckiej..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 20
" Przestań Safony żałować i pójdź i zobacz co więcej — Oto starzec i ślepy hilon i faros podarte, Podobny dawnym ruinom, kiedy je helios nawiedzi. Znać ziemię swoją zna dobrze, bo kijem drogi niemaca, Jedna lutnia pięćstrónna, otóż i jego bogactwo. Jest to duch Grecji nadobnej i..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 21
" Wszystko z białego marmuru i z cegieł sztucznie kładzionych, Najwięcej krągłych budowli, są i w czwororogran stawiane; A w każdej cieśla zostawił myśl swoią wielce poważną. Lecz cóż ten znaczy zbiór ludu? niewiasty w białych odzieniach, Czarne włosów kędziory klamry..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 22
" Każden z takowych narodów wygładzon z ziemi oblicza; To znaczy, młodszy mój bracie, że prawda kiedyś zwycięży, Gdy ciemne ludy zobaczą, że z prawdą tylko ich życie. Oto nad skałą Delficką zachód purpury rozwiesza, W portach liczne okręty i ruch niezwykły u brzega, Na..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 23
" Idźmy także za niemi, iść musim, bo to ostatnie, Co zobaczymy w tej Grecji, za chwilę runie i ona. Drzwi otworzono wysokie, wszedł miły bogom Sokrates, A za nim jego uczniowie, Kryton i Plato w żałości. Ten Plato, co w Akademji chodząc w ogrodach z Grekami, Mistrza swojego naukę..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 24
" "I ty masz odejść od ziemi, ty coś mi życie ocalił, I uniósł na swych ramionach z strasznej pod Deljum przegranej. Odejdziesz mistrzu mój boski, lecz się ustami nie dotkniesz Zgon przynoszącej cykuty, ja ci więzienie o-tworzę. Oto nawy u brzegu żaglami wieją białemi I wiatr..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 25
" Dzieci mu u nóg uklękły ciche i smutno patrzące, A on je żegnał uśmiechem, oni go łzami żegnali. "Teraz mi krater podajcie srebrny trucizna, napełnion." Strażnik więzienny mu podał, starzec go uniósł do góry I śmiało w niebo spojrzawszy, brzegów złoconych się dotknął,..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 26
" Rozpacz jest serca wyrazem, wszyscy tonęli w rozpaczy, Lecz on już jęków nie słyszał, odszedł od ziemi w milczeniu. Więc Kry ton oczy mu zamknął, a córka piękna Helena, Jak posąg zgięta w zasłonie, posąg z marmuru białego, Rzuciwszy kwiaty na łoże, stanęła w martwej..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 27
" Idźmy błędne pielgrzymy, okręt w przystani już czeka, Kłębią się fale zielone, ostatnie zorza roznosząc. Żegnaj piękna Hellado, żegnajcie Aten ruiny, Boskie ciało ta ziemia boskiego ducha już niema; Dla tego ona tak piękną i tak bezwładną jest razem, Mędrzec zginął od..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 28
"   PIEŚŃ II. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 29
" JUDEA. I stanęli dwaj pielgrzymi na miejscu wzgórzystem bardzo rozległem, a była wtedy godzina popołudniowa i rzekł starszy wiekiem do młodszego, który był oparty i pił z tykwy: Iżalisz nie poznajesz tej ziemi, na której rosną Cedry wysokie, a stada owiec białorunych..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 30
" Widzę wyschłe sadzawki, gdzie po marmurowych ocembrowaniach wiją się dzikie bluszcze i przebiegają jaszczurki złotem połyskujące. Owdzie odłamek kolumny, dalej luk bramy rozbitej i chwast i znowu gruzy. I serce moje nie wierzy, aby tyle zniszczenia na tej pięknej ziemi było dziełem..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 31
" Widzisz to miasto w oddali czarnemi murzami opasane, to Sais, — ziemia Egipska. Słuchajmy pieśni wygnańców, pieśni ziemi w niewoli. — Jeżeli zapomnę ciebie o Jeruzalem, niech zapomni sama siebie prawica moja. Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeślibym nie..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 32
" przez lat czterdzieści błądzi szukając ziemi obiecanej, iżalisz widzisz go? Widzisz tę wielką postać z laską kapłańską w ręku i w którego naramienniku w kamieniu onyxowym wypisano 12 pokoleń Izraelskich, aby z całym ludem swoim stawał w obliczu nieba? To Mojżesz na górze Synai..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 33
" będą plagą dla narodów — będziesz cały w boleściach, od głowy aż do pięty twojej, przeto że odpadłeś od oblicza mego, od ust moich, od ciepła tchnienia mego. — I poczynają się rządy Królewskie, a dwaj tylko z nich okazują nam się ludźmi pełnemi rozumu. Dawid..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 34
" Duch nieśmiertelny odradza się w chwale wiekuistej. A teraz przypominam Ci towarzyszu drogi mojej, że wszelki naród, który zabije baranka bożego, wygładzon będzie z oblicza ziemi i przejdzie jako wiatr, a pielgrzymi będą pytać z zasmuceniem, iżalisz..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 35
" Niechaj bedzie odepchnięty ten, który zdejmował zasłonę nocy z ócz ślepego, chromym iść rozkazywał, a umarłe do życia powracał, niechaj będzie ukrzyżowali wespół ze zbójcą! I oto widzisz ten tłum ludu postępujący ku górze Golgota, — konni żołnierze i lud żydowski..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 36
" na tajemnic rozdarta, odtąd Bóg mieszkać będzie nie w kościele, ale w sercu poświęcającem się. Spojrzyj w oczy jego, w te oczy gasnące, po których krew przepływa, czy nie poznajesz tego samego ducha, który nigdy umrzeć nie może i który, kiedy umiera, staje się zwycięzcą..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 37
" dzi, miałże by kto odwagę włożyć ją na skronie swoje? Chmury czerwone zachodnie zasunęły błękit, jakby Chrystus szedł nad głowy naszemi i krwawe ślady stóp swoich na runach obłokowych pozostawiał. Jeruzalem! i tyś zamordowała Boga w sobie, życie twoje skończone i anioł..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 38
"   PIEŚŃ III. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 39
" ROMA. Idźmy za Eneaszem, oto w złotej zbroi Połamanej od Greków idzie, szumi Tyber, I powietrze łagodne przewiewa. Bóg wojny pchnął cię na świat, rośnij, szczenię wilcze. Młodość twoja to Numa, Reguł i Cyncynat, Prawo, poświęcenie i męztwo, Starość twoja to puchar,..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 40
" Kogo mieczem nie zgÅ‚adzÄ…, temu powróz wÅ‚ożą, Na ich twarzach sÄ™pi siÄ™ wola wszechwÅ‚adnÄ…cej. Na ujarzmienie Å›winia wychodzÄ… kohorty, Sąż to Republikanie?   Pyszne budowy miasta, lecz ciężkie, posÄ™pne, Po rogach ulic stojÄ… oÅ‚tarze dla bogów, KÄ™dy kapÅ‚ani bijÄ…..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 41
" A Cezar glos zabiera, słuchajmy Cezara: — Przyniosłem wam korony wszystkich władzców świata, Krainy djamentów i purpur i złota. — A senat się pokłonił i rzekł: weźcie za to Posąg na Kapitolu i niewiasty Romy. Słyszałeś głos senatu, są to Rzymu słowa. I wyszliśmy w..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 42
" Spełnia rozkosz szaloną, bachanalje wściekłe; Z pucharem pełnym wina i z krzykiem lubieżnym Zagaszają pochodnie i ciemno i bezwstyd. Źle nam z panami Romy — idźmy do niewolnych, — U stóp bogów rodzinnych klęczą niewolnicy I wołają: powróćcie do Ojczystej ziemi. Cóż, że..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 43
" Na jej miejscu baranek stanie srebrnoruny Z chorągwią zmartwychwstania na dzień wielkanocny, Kiedy zwycięży miłość i spadnie noc dniowa. Zaledwiem się obejrzał, ileż lat ubiegło! Na cyrk lecą Rzymianie, burza tam nie chłoszcze; Nad Coloseum jasno, gdy tu wicher miota, Tam zda się..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 44
" Głowę zwiesił na piersi i milczy. Wypadają ze świata niewinność i cichość, Idąc zabijać święte — niestety! Śmiało bracie, niech serce nie truchleje twe, Otóż i Coloseum, Romy amfiteatr, Po piętrach marmurowych postępujmy w tłoku, Nie licz tysięcy widzów, co obsiedli..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 45
" Ach Cezarze, patrz, słońce boskie nam zachodzi, Ale i tobie słońce zachodzi i gaśnie, Biada duchowi, który dwom bogom się kłaniał, Na Syon można z jednym tylko wstąpić bogiem — Do piekieł można z drugim, a my Chrystusowi. I kiedy nasze ciała krew obluzga, Będziemy jako róże,..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 46
" Jako lilja w poranku, I jako anioł niebieski. Zamilkli mordujący i zlękli się Boga. Słyszysz grzmoty, burza się przybliża do Cyrku, I szmer westchnień po długich rozszedł się galerjach, Słońce znikło i tylko tyran ryczy nad tłumami: Hej krwi! — I wbiegli na plac ludzie..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 47
" Ślizgając się nad tobą, tłum ucieka — Wrzask i gromy. Zostańmy tu bracie, Wszak to już trzecią widzim śmierć i trzeci naród, Który Boga zabija. — I przeszła noc boleści; patrz, księżyc wypływa, Toż to ruiny tylko, bluszcz i dzikie chwasty Pną się po Coloseum —..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 48
" Idźmy dalej. Babylon upadł, bo mordował, Grecja, Judea i Rzym poszły w groby, Ruiny na ruinach, a w powietrzu słychać Przeciągły płacz pokuty. Przed nami okręt — flaga powiewa wolności, Do niewinnie zabitych ludów płyńmy za nim — Do Szkocyi i Irlandyi! do Polski! do Polski!..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 49
"   PIEŚŃ IV. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 50
" KALEDONIA. Płynęliśmy na skrzydlatym okręcie; dwa białe żagle rozpięliśmy na masztach, wiatr przyjazny pędził nas ku skalom Kaledonii. Stanęliśmy na kotwicy i wstąpiliśmy na ziemię Fingala, mroczny las rozwinął się przed nami, gwiazdy przeglądały przez czarne konary..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 51
" manach nocy, na których Fingal niosąc gwiazdę nad czołem, przepływał w stalowym szyszaku. Znikła sława królów Morwenu. i nikt nie śmie dotknąć strun złotych arfy zapomnianej. I tylko morze wpadając między bazaltowe kolumny Staffy, odgrywa pieśni rycerskie. Widzisz tę skałę..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 52
" nam duchy powiedzą, przez co Kaledonia w niewoli. Wymówiłem tajemnicze zaklęcie, słowo niewola oburzyło duchy walecznych i oto ciągną ku nam tumany siwe, niby starce białowłose, powietrze unosi je ku nam, idą nieporuszając się, słyszysz brzęk arf dalekich i śpiewy jakby z za..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 53
" lorowy, a krople spadają w wodę jak struny kryształowe od arfy powietrznej. Nie ma śmierci dla pieśni; słowo przeszłości żyje w niej i rozbudza do wielkich czynów. — Cisza zapadła na chwilę — dając czas radości, aby wstąpiła w serca nasze; spojrzeliśmy po niebie, księżyc..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 54
" cia tych umarłych, może Bardowie Morwenu rozbudzą się na smutek widzenia swojej Szkocyi pod władzą Anglików. I stanęły duchy wielkie i pieśń podnieśli, powieść z dni minionych, czyny zapadłych wieków, każdy przy swoim pagórku. "Król niewolę dający rozkazał w zemście..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 55
" Skończyli śpiewy i znikli z powiewem wiatru na dolinach; idźmy za tym mglistym tumanem, patrz, on stanął na najwyższej górze Kaledonii, jak starzec, którego włosami igra powiew poranku, rękę wyciągnął nad dolinami, gwiazdy na jego czole mgławym, takim był Ossyan w chwilach sławy..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 56
" to, że sÅ‚oÅ„ce przychodzi w dnia poranku, jak to jest prawda, że po wszystkiej ziemi z wiÄ™zieÅ„ sÅ‚ychać przekleÅ„stwo na tyranów, we krwi niewinnej pÅ‚ywajÄ…cych ludkÄ… rozkoszy.   * * * "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 57
"   PIEŚŃ V. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 58
" POLSKA. Otóż wchodzim w jakieś knieje — Same bory ciemne, głuche, Przez cień liści niebo dnieje, Paproć rośnie i mchy suche. Z dala tylko nas dobiega Z głębi jarów i rozłogów, Dźwięk myśliwskich trąb i rogów, Co po borze się rozlega — Słońce zaszło nad lasami..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 59
" Niech fujarka leśna wróży, Gdzie spoczynek z tej podróży." Aż fujarka gra po gaju "W całym kraju". "Ale gdzie nas powitają?" Aż fujarka się. odzywa, Że aż serce się rozpływa "W każdej stronie was kochają" — "Powiedz tedy czarodziejska, Gdzie najlepsi ludzie w świecie'?"..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 60
" "Ojce, bracia na dolinach. Matki, siostry po gontynach, Poleciały błagać Bogi, Bo nam straszne grożą wrogi." Więc my chwilę spoczywali, I znów w drogę się wybrali. Idziem, idziem w noc księżyczną, W noc rosistą, widną, śliczną, Ciemnym borem, manowcami, Nizinami, pagórkami...."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 61
" "A matczynem sercem bronić Sługi wroga precz odgonić, Bogom oddać dobrą strawę A poległym danie łzawe." Idźmy dalej, znów odmiana, Scichła w borze pieśń Bojana, I jesteśmy na Wawelu, Wśród płaczących ludzi wielu. I widzimy dziewcząt grono, Niosą pannę utopioną, W białej..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 62
" I gołębi płacz zawiedli, Na Wawelskiej górze siedli I schylili czoła w żałość Bo w tej Pannie poświęcenie, Jasność była i zbawienie, Niepodległość, wolność, całość. Nad dziejową idziem rzeką Płynie ona tak daleko. Jakieś zamki po gór szczytach Zdala drzemią na..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 63
" Widzieliśmy króla w zbroi - Na Wawelskich ostrych skalach - Stał na zamku czarnych wałach, Wzrok po Wiśle puścił swojej. Miał nad czołem hełm z koroną, Z odwiedzioną na pierś kratą, Brodę wiekiem posrebrzoną, A odziany z drutu szatą. I oglądał ten brat dobry Z owej góry..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 64
" Schyliliśmy kornie głowy, Był to bowiem cud dziejowy. Władysławaśmy widzieli, Wlókł się. za nim płaszcz królewski. Jako anioł szedł niebieski, W srebrnej zbroi, w lśniącej bieli, Krzyż przyciskał do zbroicy. A rycerze w jego ślady Biegli sławni wojownicy W imię Boga i..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 65
" Srogie zbójce się podszyli, By krew pili. I ci w białych płaszczach zgrają Z ogniem, mieczem napadają, A gdzie przejdzie ta szarańcza, Tam ruiny, spaleniska. Indziej tłuszcza bisurmańcza Chmurę strzał na Polskę ciska. Bij się mężu, walcz wytrwale, Podnieś tarczę swą nad..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 66
" Napadają ciemne tłuszcze Przez zagony i przez puszcze.. Lecą z strasznym krzykiem zgrozy Niosąc miecze i powrozy. Za cóż spada na tę ziemię Takie jarzm i kajdan brzemię? Czyliż za to, Że modlimy się w kościołach. Że stoimy przy aniołach — W srebrnych zbrojach i skrzydłach, Że..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 67
" Wkoło pustka i zagląda, Spaleniska, groby, krzyże. Kto w wolności sen zapada, Ten się budzi na Sybirze. W gruzach płaczą dzieci małe, Na pierś których wicher leci, To sieroty pozostałe, Z galicyjskiej rzezi dzieci. Długoż jeszcze w piersiach noże . Czuć będziemy, Boże!..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 68
" Ile razy za zbawienie Naród się do walki zbroi, Twój duch wpośród zboru stoi Jak proroka objawienie... Rozwiązujesz wieczność całą I o światła mówisz celu, Przez ciebie się na Wawelu Słowo Prawda zawiązało. Wciąż na skale postać twoja Leży senna Wando moja, Polsko moja,..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 69
"   ZAKOŃCZENIE. "

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 70
" SYBERYA WIĘZIEŃ. I któż ty jesteś"? twoje śnieżne ciało Pokorne widzę spojone ze skałą Ciężkim łańcuchem, i milczysz głęboko. , Nad tobą chmurne godziny się wloką A ty uniosłeś ręce wyżej głowy, I patrzysz na świat królów bez przekleństwa, I nawet wieniec..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 71
" Od blasku góra lodu skrzy się cała, Jakby ze słońca spadla szklarnia skała. Śniegi bieleją, jakby mleczna droga I on milczący, w świetle na wzór Boga. Fale powietrza drżą tony srebrnemi, Jakby się niebo schyliło do ziemi, A jednak jest to nieszczęsna kraina, I on ją tylko jeden..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 72
" Przed wiszącemi ogrody na placu, Przy marmurowym konała pałacu. Przed posągami królów za umie fala Ognia schłonęła gród Sardanapala. I biesiadników i miejsca biesiady, Kędy zarzewiem były krwi mej ślady. — Potem trucizny wychyliłem krater, A grecka piękność, jedna z..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 73
" Nakoniec smutno — jako naród cały Umarłem — ludy świata przy mnie stały, Moskal i Niemiec mordował me ciało, Ach ileż się to mojej krwi rozlało! Zbrodnia spełniona — cóż nastąpi dalej ? Biada tym, którzy Boga mordowali. Idźcie i czyńcie i walczcie jasnością, Polska..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 74
" I ucaÅ‚ować krwawy topór kata Dla Polski naszej, dla zbawienia Å›wiata. ÅšpiewajÄ…c pieÅ›ni wolnoÅ›ciÄ… natchniÄ™te, SpadnÄ… nam gÅ‚owy, jako róże Å›ciÄ™te. WidziaÅ‚eÅ› ludy, co Boga zabiÅ‚y, Które goÅ‚Ä™bie srebrne zwyciężyÅ‚y —   * * * Patrz, w bÅ‚yskawicach jak siÄ™ kÄ…piÄ…..."

Anioł ziemi : srebrny śpiew - strona 75
" Lipsk. Czcionkami A. Th. Engelhardta. "